Weverijmuseum Geldrop

GeschiedenisHet weverijmuseum is sinds 2002 gevestigd in de oude spinnerij van de wollenstoffenfabriek v/h Adriaan van den Heuvel & zoon aan de molenstraat. Dit rijksmonument werd in 2000 gerestaureerd onder supervisie van H.J. Henket, architecten.In 1983 werd het Weverijmuseum gesticht om de herinnering aan de textielindustrie in Zuidoost Brabant levend te houden. Veel mensen in deze regio waren tot in de jaren zestig uit de vorige eeuw werkzaam in deze bedrijfstak. Verschillende oude bedrijfsgebouwen in Geldrop herinneren nog aan die tijd. Ook straatnamen als Katoenstraat, Weverstraat en Volmolenplein verwijzen naar het textielverleden. Een “levend” museumHet weverijmuseum is een “levend” museum. Dit betekent, dat U de weefgetouwen in werking kunt zien. Een rondleiding voert langs 300 jaar weefgeschiedenis. Op 1500 m2  staan ca. 60 werkende machines – vanaf oude weefgetouwen tot de modernste spoelloze getouwen. U ziet het weven van badhanddoeken, theedoeken, damast tafelkleden en servetten, velours en épinglé stoffen. Enthousiaste vrijwilligers, veelal uit het vak, bedienen en onderhouden de weefgetouwen.Behalve weefmachines wordt ook het traject vóór het weven getoond. Een aantal weverijvoorbereiding machines laten zien hoe een garen gemaakt wordt. Men kan er een kras- een rek- en strekmachine, een spin- twijn- en scheermachine in werking zien.Tevens is het museum in het bezit van een handweefgetouw uit 1903, waarop heden ten dagen nog steeds “smeerkussen” gemaakt worden voor oude, veelal in trein- en trammusea ondergebrachte locomotieven, waarvan de assen door deze smeerkussens, in olie gedrenkt, permanent gesmeerd worden. WaterradIn een afzonderlijke ruimte staat een industrieel waterrad, dat vroeger gebruikt werd voor de aandrijving van 15 wolwasmachines. Dit waterrad, gebouwd in 1874 door de Firma Pastège in Luik (B) voor de som van Hfl. 7.956,20.Na 46 jaar in gebruik, werd de molen stilgezet omdat er soms niet genoeg kracht was door een te lage waterstand en doordat stoom en stroom zo goedkoop waren geworden, dat waterkracht geen zin meer had. In 1999 werd besloten een replica te bouwen, uitgevoerd door Jacques Dehing uit Sittard.De bouwkosten, € 182.000, gesubsidieerd door Stimulus, Rijksmonumentenzorg, Provincie Noord-Brabant en Gemeente Geldrop. Het hout is Robina, een Europese acaciasoort uit Roemenie. De producten, die op de weefgetouwen worden geweven zijn in de museumwinkel te koop.Openingstijden:        dinsdag 10.00 – 13.00 uur, zaterdag 13.00 – 17.00 uur,                            Eerste zondag van de maand 13.00 – 17.00 uur                            Groepen op afspraak ook op andere dagen mogelijk (tel. 040.2856717)Het museum is rolstoel toegankelijk.